Umfjöllun um grein

Eitt af verkefnunum okkar er að fjalla um grein tengda náminu, og ætla ég að gera það hér.  Greinin sem varð fyrir valinu er af leslistanum og fjallar um notkunarpróf á vefsíðum bókasafna.  Grunnlínan í greininni er að bókasöfn eigi að vera fyrirmynd í því að notkunaprófa vefsíður sínar með þá þekkingu sem starfsfólið býr yfir og halda úti notendavænum vefsíðum.  Markmið með prófun er að ákvarða nokkur atriði eins og virkni; nær notandinn í þær upplýsingar sem hann sækist eftir, skilvirkni; hversu mikið þarf hann að hafa fyrir því og ánægja; er notandinn ánægður með upplýsingarna og er jákvætt viðhorf gagnvart reynslunni.  Aðferðir prófunar er skipt í tvær megin aðferðir þ.e.a.s. það að hönnuðir vefsíða meti notkun og að notendur skili sínu áliti um notkun á vefsíðum.  Það eru ýmis próf á markaðum núna sem auðveld notkunarkannanir og hefur þeim fjölgað á seinni árum.  Þar sem flestöll bókasöfn halda úti vefsíðum ættu reglulegar kannanir á notkun að vera gerðar að mati greinahöfundar, og endurbætur á vefsíðum gerðar í sambandi við það til að skila ánægðum notendum vefs bókasafnsins. Hann telur að próf á notkun ætti að hefja strax við upphaf hönnunar á vefsíðu og gera reglulega þannig að til verði vefsíður sem eru notendavænar fyrir alla.
Þessi grein staðfesti það hversu hröð þróun er á allri netnotkun, að bókasöfn verði að fylgjast vel með notendahóp sínum og kröfum sem þeir gera, upplýsingar um það fást með gerð notkunarprófa sem þarf að gera reglulega.  Mér fannst þessi grein ágæt, hún fékk mig aðeins til að hugsa um þessi atriði að það þarf að hafa vakandi augu fyrir kröfum notendanna að þeir koma bara ekki aftur á vefsíðuna ef hún er ekki notendavæn.

Genuis, S. K. (2004). Web site usability testing: A critical tool for libraries. Feliciter, 50(4), 161-164. Sótt 30. október 2010, í EbscoHost gagnagrunninn

Heimsókn á bókasafn

Föstudaginn 15. október var farið í aðra vísindaferð nema í Bókasafns- og upplýsingafræðum, í þetta skipti var farið í heimsókn á bókasafn Seltjarnarness.  Verð að viðurkenna að það var ekki auðvelt að drífa sig af stað á föstudegi í hellidembu kl. 17 frá Hafnarfirði út á Seltjarnarnes.  En mikið er ég fegin að hafa skellt mér með.  Það var mættur dágóður hópur nema út á Eiðstorg, verð að viðurkenna að það var að vísu ekki auðvelt að finna safnið í byggingunni, og var þetta það eina sem setja mætti út á þetta frábæra safn þ.e.a.s. aðgengi og merkingar.
Pálína Magnúsdóttir, forstöðukona safnsins, tók frábærlega á móti okkur og lóðsaði okkur um safnið og sagði okkur frá sögu þess og hvernig hún og aðrir starfsmenn tóku virkan þátt í hönnun þess þegar safnið flutti í þetta húsnæði fyrir nokkrum árum.  Mestallur bókakosturinn er í færnalegum hillum þannig að það er hægt að breyta ríminu á marga vegu eftir henntugleika.  Þegar við mættum um fimmleytið var verið að loka en safnið fullt af fólki svo það er líf og fjör þarna.  Það er frábær aðstaða til að slappa af og lesa bækur og blöð í stóru rúmgóðu rími og við hliðin á því er mjög gott barnarími með dínu og góðri aðstöðu fyrir börn.  Pálína talaði aðeins um það hvað menningarviðburðir eru að flytjast inná safnið, haldnir eru tónleikar og fyrirlestrar og ýmisleg fleiri menningartengd starfsemi á safninu og hún tók fram að þetta væri sennilega þróun bókasafnsins að sum menningartengd starfsemi bæjarfélagsins færðist hægt yfir til bókasafnsins.  Boðið var upp á veitingar í hliðarsal sem var fallega skreyttur með listaverkum eins stafsmanns sem hafði notað gamlar bækur og búið til ýmisleg skemmtileg listaverk.  Ég var allavega heilluð af þessu safni, það er hátt til lofts og góð opin aðstaða til að vafra um og kíkja í hillurnar, þessar færanlegu bókahillur eru líka notaðar til að mynda minni rími sem í eru stólar og borð til að tilla sér í og glugga í bók. Sem sagt glæsilegt safn sem ég á vonandi eftir að heimsækja fljótt aftur.  Kveðjur Ásdís